Dag 11: Stoke-Abbotsham

25 april

Na zo'n klote dag gisteren had ik besloten om de route wat interessanter te maken. Ik ging van de voorgestelde route en volgde mijn eigen route op de kaart. 

Deze route ging eerst langs een Kasteel en door een weiland om daarna het dorpje Hartland in te gaan hier heb ik bij de lokale winkel wat eten gekocht en heb ik koffie gedronken in de lokale cafe. Bij mijn koffie heb ik een stuk honing cake gegeten wat heerlijk was.  In plaats van de kust route heb ik de briddleway (ruiterspad) genomen. Lekker lang door het bos wandelen en grasveld van Windows XP (zie foto).

Uiteindelijk kwam ik aan in clovelly. Een bekende plaats in de regio vanwege de oude woningen en ligging. De straten in dit dorp zijn zo smal en stijl dat de enige manier om dingen te vervoeren met een soort sleeën (zoek clovelly sledge in Google) of met pakezels is. Kan je voorstellen dat je montel bank met de ezel word bezorgd ;-). Helaas had ik geen tijd om de afdaling en klim te doen en ben ik weer verder gegaan. 

Hier ging ik weer het kustpad op maar dit keer heerlijk weer en kilometers lang door het bos. Een leuke afwisseling na dagen lang over klif lopen. 

In het dorp Buck Mills werd het pad modderig heel modderig het deed denken aan de loopgraven van Ieper zo modderig. De modder was dik en plakkerig en sommige plekken rood als dat spul dat je weleens op tennisbanen zie. Kwam op het pad een juffrouw tegen die met een zuur gezicht tegen mij zei "only mud ahead". Moest er wel doorheen en kwam alleen mensen tegen met broeken onder het spul. Heb het redelijk modder vrij gehouden misschien de ervaring uit de Saeftinghe.

Tegen het einde van de dag van het kust pad gegaan om naar de camping te gaan. Dit pad had een beetje een rare sfeer. Het was netjes onderhouden met willekeurige houte balkonnetjes. Na een paar honderd meter bleek ik op een prive terrein te lopen van een shooting lodge. Een luxe hotel voor rijke stinkers die op vogels willen schieten. Shit even de pas erin en zo snel mogelijk het erf af. 

Paar honderd meter verderop was de camping waar ik verbleef. De eigenaresse was lieve drukke vrouw die hetzelfde accent en intonatie had als Mike Brewer van Wheeler Dealers heel grappig. Ze begon gelijk over de staat van het pad en dat het normaal veel beter is. 

Tentje opgezet en genoten van het uitzicht over eiland Lundy bekend van papegaaiduikers een soort vogel die eruit ziet als een Clown.

Heb ook een wasje gedraaid gelukkig kwam die meuk eraf.

In de avond nog gepraat met een andere wandelaar een vrouw van eind de zestig. Een echte pro wandelaar druk, streng maar vriendelijk en goed gezelschap. Zij vertrekt eerder en loopt veel sneller als ik maar hebben meestal dezelfde slaapplek en hebben een keer samen gepauzeerd. 

Helaas laatste avond morgen gaat ze een flinke inhaalslag doen om op tijd thuis te zijn en ik juist een halve dag.